Esempio n. 1
0
		/// <summary>
		/// Próba wylogowania się z aplikacji NOL3. 
		/// Normalnie metoda ta jest wywoływana automatycznie przy zwalnianiu obiektu NolClient...
		/// ale nic nie szkodzi wywołać ją wcześniej jawnie (poza tym, że połączenie przestanie działać).
		/// </summary>
		public void Logout()
		{
			Debug.WriteLine("\nLogout...");
			loggedIn = false;  // <- nawet, jeśli niżej będzie błąd (żeby się nie powtarzał w destruktorze)
			statusOn = false;  // resetujemy też zmienne informujące o włączonym stanie subskrypcji
			mdReqId = null;    // (na wypadek ponownego połączenia - żeby mógł wtedy wznowić subkrypcję)
			using (Socket socket = GetSyncSocket())
			{
				UserRequestMsg request = new UserRequestMsg();
				request.Type = UserRequestType.Logout;
				request.Username = "******";
				request.Send(socket);
				UserResponseMsg response = new UserResponseMsg(socket);
				if (response.Status != UserStatus.LoggedOut)
					throw new FixmlErrorMsgException(response);
			}
			Debug.WriteLine("Logout OK\n");
		}
		/// <summary>
		/// Bardziej zaawansowany przykład użycia "NolClient": zalogowanie dopiero na żądanie, 
		/// bez uruchamiania wątku odbierającego komunikaty asynchroniczne (można go obsłużyć samemu).
		/// Samodzielne przygotowanie, wysyłka i odbiór przykładowego message'a.
		/// </summary>
		public void Execute()
		{
			using (var nol = new NolClient(false, false))
			{
				// zalogowanie użytkownika
				Console.WriteLine("\nPress any key... to log in   [Esc - cancel]\n");
				if (Console.ReadKey(true).Key == ConsoleKey.Escape) return;
				nol.Login();

				// otwarcie kanału asynchronicznego
				// (na razie nic tu z niego nie odbieramy, bo do tego przydałby się oddzielny wątek)
				Console.WriteLine("\nPress any key... to open async socket   [Esc - skip]\n");
				Socket asyncSocket = null;
				if (Console.ReadKey(true).Key != ConsoleKey.Escape)
					asyncSocket = NolClient.GetAsyncSocket();

				// wysyłka przykładowego komunikatu
				// (można skorzystać z gotowych klas zdefiniowanych w pjank.BossaAPI.Fixml, 
				// ale można też spreparować coś zupełnie własnego w oparciu o klasę CustomMsg)
				Console.WriteLine("\nPress any key... to send a custom message   [Esc - cancel]\n");
				if (Console.ReadKey(true).Key == ConsoleKey.Escape) return;
				var tmp = FixmlMsg.DebugOriginalXml.Enabled;
				try
				{
					FixmlMsg.DebugOriginalXml.Enabled = true;

					// otwarcie nowego połączenia (kanał synchroniczny za każdym razem nowy!)
					using (var syncSocket = NolClient.GetSyncSocket())
					{
						// przygotowanie komunikatu
						var request = new UserRequestMsg()
						{
							Username = "******",
							Type = UserRequestType.GetStatus,
						};
						// wysyłka komunikatu
						request.Send(syncSocket);

						// odbiór odpowiedzi
						Console.WriteLine("\nPress any key... to read the response\n");
						Console.ReadKey(true);
						var response = new FixmlMsg(syncSocket);
						Trace.WriteLine("\nResponse XML:\n" + response.Xml.FormattedXml() + "\n");

						// dokładniejsza analiza odpowiedzi (w klasie konkretnego rodzaju komunikatu)
						Console.WriteLine("Press any key... to parse the response message\n");
						Console.ReadKey(true);
						UserResponseMsg parsedResponse = new UserResponseMsg(response);
						Trace.WriteLine(String.Format("\nResponse parsed:\n Status = {0}, StatusText = '{1}'\n",
							parsedResponse.Status, parsedResponse.StatusText));
					}

					Console.WriteLine("\nPress any key... to send another custom message   [Esc - cancel]\n");
					if (Console.ReadKey(true).Key == ConsoleKey.Escape) return;

					// otwarcie nowego połączenia (kanał synchroniczny za każdym razem nowy!)
					using (var syncSocket = NolClient.GetSyncSocket())
					{
						// tak można spreparować dowolny komunikat, również taki jeszcze nieistniejący ;->
						var request = new CustomMsg("MyCustomRequest");
						var xmlElement = request.AddElement("Test");
						xmlElement.SetAttribute("attr1", "1");
						xmlElement.SetAttribute("attr2", "2");
						// wysyłka tak samodzielnie spreparowanego komunikatu
						request.Send(syncSocket);
						// odbiór odpowiedzi - tutaj powinniśmy otrzymać błąd... "BizMessageRejectException"
						// niestety aktualna wersja NOL3 zwraca nieprawidłowy XML, którego nie da się parsować
						Console.WriteLine("\nPress any key... to read the response\n");
						Console.ReadKey(true);
						var response = new FixmlMsg(syncSocket);
					}
				}
				catch (Exception e)
				{
					MyUtil.PrintError(e);
				}
				FixmlMsg.DebugOriginalXml.Enabled = tmp;
				Console.ReadKey(true);
				if (asyncSocket != null) asyncSocket.Close();

			}  // tu następuje automatyczne wylogowanie
		}
Esempio n. 3
0
		/// <summary>
		/// Próba zalogowania się w aplikacji NOL3. 
		/// Normalnie metoda ta jest wywoływana automatycznie już przy utworzeniu obiektu NolClient...
		/// chyba że skorzystaliśmy z jednego z dodatkowych konstruktorów, pomijając automatyczne zalogowanie.
		/// </summary>
		public void Login()
		{
			Debug.WriteLine("\nLogin...");
		StartLogin:
			using (Socket socket = GetSyncSocket())
			{
				UserRequestMsg request = new UserRequestMsg();
				request.Type = UserRequestType.Login;
				request.Username = "******";
				request.Password = "******";
				request.Send(socket);
				try
				{
					UserResponseMsg response = new UserResponseMsg(socket);
					if ((response.Status == UserStatus.Other) && (response.StatusText == "User is already logged"))
						MyUtil.PrintWarning("NOL says: We're already logged in !?");
					else
						if (response.Status != UserStatus.LoggedIn)
							throw new FixmlErrorMsgException(response);
				}
				catch (BizMessageRejectException e)
				{
					// całe to przechwytywanie wyjątków i powtórki możnaby pominąć, gdyby NOL nie blokował 
					// numerku ReqID, jeśli jego poprzedni klient nie zrealizował prawidłowo logowania/wylogowania
					if (e.Msg.RejectText == "Incorrect UserReqID")
						if (request.Id < 100) goto StartLogin;  // każdy kolejny UserRequestMsg z większym "Id"
						else throw new FixmlException("UserReqID limit reached!");
					else throw;
				}
			}
			loggedIn = true;
			Debug.WriteLine("Login OK\n");
		}